فاصله ی نام ها

فرستاده شده: ژوئیه 18, 2008 توسط احسان شریعتی در ادبیات
برچسب‌ها:
میان شب و روز فاصله ایست
که گرگ و میش گمان من و پسین آسمانش می نامند.

میان سکوت و پچپچه فاصله ایست.
که تصمیم ترنمی در پس نهان سینه اش می نامند.

میان زادن پیله و آسمان پروانه، فاصله ایست
که آرامش انتظار و ترانه ی تکاملش می نامند.

میان گونه ی نوزاد و لبان نو بالغ من، فاصله ایست
که سایه روشن میل غریب ملکوتش می نامند.

میان همین شد آمد اندوه آدمی، فاصله ایست
که بغض بی قرار گریستنش می نامند.

میان سر انگشت سرودن و این دفتر سپید، فاصله ایست
که باران بی امان تغزل و ترانه اش می نامند.

میان ماه و این کوچه ی منتظر، فاصله ایست
که پرده پوش نابهنگام سحابی اش می نامند.

میان فتیه و کور سوی این کبریت نمور، فاصله ایست
که تردید تداوم شب بی پایانش می نامند.

میان خواب شبانه و بیداری سبق، فاصله ایست
که رؤیای سبکبال نوش اندیش کودکانه اش می نامند.

میان چکامه ی شبنم و رگبرگ بابونه، فاصله ایست
که خواهش خاموش تشنگی اش می نامند.

اما میان من و تو … ای تغزل مغموم! فاصله ایست
که میان همه ی مفاهیم آسیمه ام هنوز
نامیش نیست!
نامیش نیست!

برگرفته شده از کتاب «عاشق شدن در دی ماه مردن به وقت شهریور» سروده ی «سید علی صالحی»

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s