در بیان روزه

فرستاده شده: ژوئن 17, 2015 توسط احسان شریعتی در Uncategorized
برچسب‌ها:,

در بیان روزه و آن در شریعت امساکست از مفطرات و در حقیقت اعراض است از التفات به جمیع کائنات. و گفته اند روزۀ جسد، باز ایستادن است از طعام و روزۀ دل نگاهداشتن دل است از وساوس آثام. روزۀ روح عدم التفات بکل انامو روزۀ سرّ استغراق در بحر مشاهده است علی الدوام. آن که روزۀ صورت دارد افطار او در شب باشد، و آن که روزۀ معنی دارد افطار او در وقت لقای رب باشد که «صوموا برؤیه و افطروا برؤیه» کما اشارالیه المولوی:

روزه ظاهر هست امساک طعام *** روزه معنی توجه دان تمام

این دهان بندد که چیزی کم خورد *** و آن ببندد چشم و غبرش ننگرد

روزه گردد گرد تقوی از حلال *** در حرامش دان که نبود اتصال

هست گربه روزه دار اندر صیام *** خفته کرده خویش بهر صید خام

کرده بد ظن زین کجی صد قوم را *** کرده بد نام اهل جود و صوم را

لب فروبند از طعام و از شراب *** سوی خوان آسمانی کن شتاب

این دهان بستی دهانی باز شد *** کو خورنده‌ی لقمه‌های راز شد

ضیف با همت چو ز آشی کم خورد *** صاحب خوان آش بهتر آورد

روزه گیر الانتظار الانتظار *** از برای آش بالا مرد وار

برگرفته از کتاب لب لباب مثنوی
اثر عارف کامل و محقق واصل مولانا ملا حسین کاشفی

from IT Crowd http://ift.tt/1fgcq2C
via IFTTT

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s